Ik wilde graag naar een Elrow feest, want deze feesten worden altijd gehouden in Ibiza. En dit keer in Nederland, Rotterdam. Gezien de line up kende ik geen een DJ, maar dat kan ook aan mijn onervarenheid liggen.

Het feest werd gehouden in de Maassilo. Onze airbnb was op 5 minuten loopafstand, dus dit was echt goed te doen. We liepen er om 01.00 heen.

Bij binnenkomst als eerste een locker regelen, betalen met contant geld had de voorrang. (Leest de belastingdienst mee?) Je kreeg een sleutel voor een locker en de wedstrijd was gestart, vind je locker dan maar in dat ondergrondse doolhof. Uiteindelijk na 2 keer vragen, 3 keer verkeerd gelopen het lockertje gevonden.

Nog even een foto gemaakt van het nummer van de locker.

Toen naar level 2, muntjes halen. Bleek later pas dat een flesje water 3 muntjes bleek te zijn. Ja, wat wil je ook als iedereen geen alcohol nodig heeft maar andere ‘dingen’ nuttigen.

Heb nog nooit zoveel trappen gelopen in de vroege uurtjes in mijn leven. We waren ook continue de weg kwijt en de area’s snap ik nu nog steeds niet. Bleek ook dat enkele area’s waren samengevoegd. Het zal wel. Heb 2 kilo beenspieren gekregen.

Bij elke area zag je de rode letters Elrow staan. Hoe later het werd hoe gezelliger het feest. Meeste feestgangers waren verdoofd, maar niet van de alcohol. Daardoor was iedereen erg gemoedelijk en lief. Heb niet verwacht dat, wanneer ik op iemands tenen trapte (herhaaldelijk), iemand wegduwde, boos afwees daarvoor een liefdevol  gebaar er voor terug kreeg. De sfeer was pure liefde. En dat nog eens in Rotterdam.

Op een gegeven moment kwamen de iconische aspecten tevoorschijn op het feest. Zoals de kleurrijke confetti uit het plafond. De plastic opgeblazen dieren en instrumenten die door de zaal werden gegooid. Mijn eerste reactie was weg boksen, die plastic giraf. Waarop mijn vriendin reageerde, “wat doe je? Houden dat ding!”. Toen heb ik er een paar gevangen en haar gegeven. Onze buit deze avond aan opblaas figuren: olifant, ananas zwembandje en giraffe nek. Oh en een zonnebril van iemand uit Tempation Islands.

Rond 5 uur kwam een van de bekendere dj’s, dat zei de Iitaliaan die ons kwam begeleiden namelijk. En ik herkende inderdaad het liedje.

Alleen maar mooie en knappe mensen. Sommige, waren wel hun t-shirt vergeten aan te doen. Gelukkig gingen ze wel naar de gym, so it seems…
Veel mensen hadden ons printje ook aan, tijger. We kregen daardoor veel complimentjes.

Als afloop, hadden we weer honger natuurlijk. En er was fruit! Guanteloupe meloen, dus niet de watermeloen versie maar de oranje. Het patatje was ook lekker. Je moest er wel een eind voor lopen, het leek meer op de metro station van Parijs en dan moet je de steile trap oplopen. Waar mannen, precies op dat hoekje blijven staan (?). Je wil toch de leuning pakken en niet de persoon die daar staat?